Kim był Józef Zadurski? Odkryj historię bohatera fotografii

Postać, której losy splatają się z historią regionu

Losy Józefa Zadurskiego, wywodzącego się z Odrzykonia, są nierozerwalnie związane z burzliwym XX wiekiem oraz dziejami miejscowości południowo-wschodniej Polski. Jego aktywność na polu wojskowym i administracyjnym, bolesne doświadczenia wojen i tragiczna śmierć w Katyniu sprawiają, że jego życie wciąż budzi zainteresowanie i skłania do refleksji nad przeszłością regionu.

Solidne podstawy edukacji i początek kariery

Józef Zadurski dorastał w Odrzykoniu, a kluczowym etapem jego młodości było ukończenie C.K. Gimnazjum Męskiego w Sanoku. To właśnie tam zdobył gruntowne przygotowanie, które następnie rozwijał podczas studiów prawniczych na Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie. Rozpoczęcie pracy w Wydziale Krajowym we Lwowie w 1910 roku otworzyło mu drzwi do działalności na rzecz administracji publicznej, co było niecodziennym osiągnięciem dla młodego mieszkańca naszego regionu.

Wojenne doświadczenia i skutki walki

Wraz z wybuchem I wojny światowej Zadurski wstąpił w szeregi 1 Śląskiego Pułku Piechoty Cesarza. Szybko objął odpowiedzialność za pluton w batalionie zapasowym. Niestety, już na początku 1915 roku odniósł ciężką ranę ręki, która skutkowała ponad rocznym pobytem w szpitalu i trwałym niedowładem. Mimo to pozostał w służbie aż do upadku monarchii austro-węgierskiej, kończąc w stopniu porucznika i dowódcy kompanii uzupełnień. Takie doświadczenia pokazały jego niezłomność w obliczu przeciwności losu.

Zaangażowanie w walkę o granice niepodległej Polski

W okresie wojny polsko-ukraińskiej Zadurski aktywnie uczestniczył w tworzeniu ochotniczej kompanii krośnieńskiej, zorganizowanej w celu wsparcia oblężonego Lwowa. Jednostką dowodził Stanisław Maczek, który później zapisał się w historii jako wybitny dowódca pancerny. Zadurski wziął udział w ciężkich walkach pod Ustrzykami i Chyrowem, gdzie odniósł kolejną, tym razem groźną ranę – został postrzelony w płuco i ponownie trafił do szpitala. Po zakończeniu działań wojennych służył jeszcze w garnizonach w Sanoku, Nowym Sączu i Rzeszowie, awansując do stopnia kapitana piechoty. Ostatecznie w 1925 roku zakończył karierę żołnierza jako oficer rezerwy.

Praca dla państwa po odzyskaniu niepodległości

Ponowne ukształtowanie granic Polski umożliwiło Zadurskiemu kontynuowanie kariery cywilnej. Osiedlił się w Katowicach, gdzie zajmował kluczowe stanowiska związane z zarządzaniem majątkami ziemskimi. W kolejnej dekadzie przeniósł się do Warszawy i objął funkcję w Najwyższym Trybunale Administracyjnym, wykorzystując swoje wykształcenie prawnicze i doświadczenie w pracy na rzecz państwa.

Dramatyczne losy w czasie II wojny światowej

Gdy w 1939 roku wybuchła kolejna wojna, Zadurski nie pozostał obojętny. Brał udział w obronie kraju podczas kampanii wrześniowej. Po agresji ZSRR został schwytany przez Sowietów i deportowany do obozu w Kozielsku. Wiosną 1940 roku Józef Zadurski trafił do Katynia, gdzie poniósł śmierć z rąk NKWD. Jego szczątki spoczywają dziś na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu, a tragiczny los Zadurskiego stał się symbolem dramatu tysięcy polskich oficerów zamordowanych na Wschodzie.

Pamięć o Józefie Zadurskim w regionie i kraju

Imię Józefa Zadurskiego nie zostało zapomniane. W Sanoku, gdzie dorastał, jego nazwisko widnieje na tablicy pamiątkowej w dawnym gimnazjum i na Mauzoleum Ofiar II Wojny Światowej. Pośmiertnie, w 2007 roku, awansowano go do stopnia majora. W ramach ogólnopolskiej akcji „Katyń… pamiętamy” zasadzono Dąb Pamięci w Sanoku oraz w Bratkówce, co jest ważnym gestem upamiętnienia ofiar zbrodni katyńskiej. Te inicjatywy pozwalają młodszym pokoleniom lepiej poznać historię i docenić poświęcenie ludzi takich jak Zadurski.

Trwałe przesłanie dla przyszłych pokoleń

Historia życia Józefa Zadurskiego, utrwalona na fotografiach i w rodzinnych wspomnieniach, to nie tylko przykład oddania Ojczyźnie, ale również wzór wytrwałości i odpowiedzialności. Jego długie zmagania wojenne, praca na rzecz odrodzonej Polski oraz śmierć podczas zbrodni katyńskiej przypominają, jak trudna była droga do wolności i niepodległości. Przesłanie jego życia pozostaje aktualne dla mieszkańców regionu i wszystkich, którzy chcą pamiętać o wartościach najważniejszych dla naszego narodu.

Źródło: facebook.com/biblioteka.sanok